Post bynajmniej nie będzie o psiej pielęgnacji. :)

A o ulubionych produktach i mięciutkich łapkach w pół godziny. Powyżej pół godziny jestem w stanie poświęcić tylko włosom. No wieeeeecie... Te wszystkie maski i wcierki. Ale o tym innym razem.

Jestem człowiekiem niespokojnych rąk. Ja po prostu wiecznie-coś-muszę-z-nimi-robić, cokolwiek. Dlatego punkt pierwszy to dla mnie rzecz wymagająca największego spięcia się w sobie i znalezienia kilkunastu minut, podczas których zanurzę łapki w wodzie, żeby troszkę je odmoczyć.

Moje najnowsze, działające szybko odkrycie to mieszanka bardzo ciepłej wody, łyżeczki oleju kokosowego i soli kąpielowej z trawą morską, sypanej w pospolity sposób na oko. Po prostu mieszam, wkładam łapki, a one po kilku minutach są miękkie. 

Jakiś czas temu czytałam, co prawda bardzo pobieżnie, o olejowaniu paznokci. Wszystkie te alternatywne/naturalne metody pielęgnacji kręcą mnie najbardziej, dlatego z pewnością zagłębię się w temat dokładniej. Ale o tym, o czym chciałam napisać - zastanawiam się, czy olej kokosowy nie wpłynie pozytywnie także na paznokcie. I jeszcze dodam - ten olej to jeden z najbardziej uniwersalnych produktów na świecie. Podejrzewam, że wiele osób to wie, ale można nim olejować włosy i skórę głowy, smażyć, podobno pozytywnie działa też na nasze zdrowie.

Za ten słoiczek zapłaciłam coś około 12zł, kupiłam stacjonarnie w Krakowie, w sklepie z naturalnymi kosmetykami, a taka saszetka soli z Rossmanna to niecałe 2zł, ale starczy na wiele takich zabiegów.

Bo przecież w mieszkaniu studenckim i tak nie mam wanny...

Kiedy pisałam o chlapaniu po paznokciach, miałam na myśli odżywkę Eveline 8w1. Ani jej nie polecę, ani nie będę nią straszyć. Kupiłam ją bardzo spontanicznie, zaburzając moją metodę kupowania kosmetyków (poczytać - kupić lub nie), i dopiero po zakupie, i pomalowaniu nią paznokci, zaczęłam o niej czytać. Po kwadransie pobiegłam do łazienki zmyć i byłam święcie przekonana, że moje paznokcie właśnie umierają. No w każdym razie przestraszyłam się nieziemsko.

Dałam jej jednak szansę i używam bardzo sporadycznie, średnio raz w tygodniu, zmywam po maksymalnie pięciu dniach. Przyznaję - dzięki temu utwardzającemu wynalazkowi udało mi się wyhodować naprawdę długie paznokcie. Ale żeby wzmacniała... No bez przesady. :)

Drugą, z Wibo, poleciła mi moja siostra i jest naprawdę dobra. Po pomalowaniu w ogóle nie widać jej na paznokciach. Używam często, gęsto i chętnie. I nawet polecam. Kosztuje chyba 7zł.

Kiedy już mam czas na wymoczenie dłoni, zwykle mam też czas na pomalowanie paznokci.

Mój numer jeden to ten firmy Ados z efektem piasku na pazkokciach. Po prostu on jako jedyny trzyma się na moich paznokciach dłużej, niż dwa dni. Ba, trzyma się dni pięć. I zasycha błyskawicznie.

Ten z Kiko dostałam chyba dwa lata temu, ale mam go jeszcze całkiem sporo i lubie nieprzerwanie. A ten z Golden Rose to nowość - efekt piórek na pazkokciach. Powtórzę za innymi blogerkami - nie nakładajcie rajstop z tym na paznokciach. I malujcie tym jak macie specjalną okazję i dużo czasu. Bo potrzebne są przynajmniej trzy warstwy, które lubią po dwóch godzinach odłazić. Super!

Celowo na koniec zostawiłam kwestię nawilżania codziennego. Chyba powinnam zacząć pisać tutaj odę do kremu, poważnie. W delikatesach na moim osiedlu jest taki regał, gdzie stoją same naturalne kosmetyki. Pomijam, że nie mają różnych SLSów, ale one są po prostu na maksa napakowane naturalnymi składnikami. Jakiś czas temu kupiłam olejek do ciała i do dziś olejuję nim włosy. Ostatnio miałam imieniny i truchcikiem do delikatesów - postanowiłam kupić sobie krem do rąk.

Pomijam, że jest przepięknie zapakowany i że super pachnie trawą cytrynową. On naprawdę nawilża i czuć to przez długi czas. Polecam wszystkim maniakom eko-kosmetyków. Nietestowany. Właściwie wydaje mi się, że wszystkie z kosmetyków z dzisiejszego posta nie były testowane na zwierzętach, ale nie dam sobie uciąć ręki za Kiko.
Krem jest firmy The Secret Soap Store i kosztuje około 20zł. Na stronie producenta możecie zamówić go online i to w wielu wersjach zapachowych.


I to byłoby tyle. Na koniec dodam, że zauważyłam znaczną poprawę stanu moich paznokci od czasu, kiedy zaczęłam się zdrowo odżywiać i pić pokrzywę. I na bank nie spowodowała tego żadna z odżywek. Osobiście nie wierzę też w moc super-tabletek, które mają sprawić, że nam urosną piękne paznokcie.

A Wy znacie te produkty? I czego używacie do pielęgnacji waszych łapek?

Kurtkę nazywam moim zakupem życia. Dorwałam ją na przecenie w Zarze w zeszłym roku. Zwykle omijałam ten sklep, bo trzycyfrowe ceny za bluzeczkę przyprawiały mnie o palpitacje serca, ale wtedy coś mnie podkusiło. Po przecenie z 499 kosztowała 199, przez co przestała być towarem aż tak niedostepnym. I właściwie od tamtego czasu bacznie śledzę wyprzedaże w Zarze. Choćby po to, żeby tak jak ostatnio, móc kupić spodnie przecenione z 199 na 29. :)

Czarne, skórzane sztyblety były czymś, czego szukałam naprawdę długo. Miały nie mieć żadnych zamków ani klamerek. Zrobiłam to, co wiele osób - kupiłam je w sklepie jeździeckim Horse House. Zdaje się, że model, który mam ja jest wciąż dostępny i możecie zobaczyć go tutaj.

Buty i kurtkę kupiłam jeszcze zanim zdecydowałam się na wegetarianizm, ale kocham je miłością tak bezgraniczną, że nie umiem ich tak po prostu komuś oddać. Zdecydowałam, że nie będę kupować skórzanych wyrobów, ale mam ogromny dylemat jeśli chodzi o buty. W takich jak te czarne potrafię chodzić cały rok. Wyobraźcie sobie lato, upał i botki z ekoskóry. Tragedia.

Spodnie i koszulka to kolejne dwie rzeczy, z grupy nie kupuję po cenie regularnej.W dodatku spodnie dostałam jako rekompensatę za to, że jestem życiową niezdarą i prawie straciłam życie po tym, jak zjechałam na rolkach z góry. Tak, moje czarne jeansy ucierpiały, a mój ukochany postanowił mnie udobruchać i wybrałam sobie własnie te. Przeszły chyba długą drogę, bo znalazłam je w outlecie Mango w Factory Outlet w Modlniczce pod Krakowem.

Te rzeczy lubię chyba najbardziej. Plecak i kapelusz to rzeczy, które oprócz ich niekwestionowanych walorów estetycznych i użytkowych, mają lat więcej ode mnie i myślę, że spokojnie można powiedzieć, że to jedne z ładniejszych rzeczy vintage w mojej szafie. Do dziś dziękuję mojej Mamie, że nie pozbywała się kiedyś każdej rzeczy, której nie nosiła. Kapelusz mogliście zobaczyć na zdjęciu w poście o Paryżu, a plecak w tym roku był ze mną nad polskim morzem i spisał się idealnie. No, może poza tym, że w niewyjaśnionych okolicznościach zaginął mi grzebień. ;-)

To tylko kilka rzeczy, które naprawdę lubię. Należę do osób, które bardzo lubią łączyć rzeczy nowe ze starymi. Jeśli przy tym te nowe są w naprawdę rozsądnej cenie i w dobrej jakości - nie mam oporów, by je kupić. A Wy? Jakie rzeczy lubicie i jakim systemem posługujecie się podczas zakupów?